Στην Ζώνη Του Λυκόφωτος Της «Οικονομίας» Του Τζόγου

Ανέκαθεν το χρήμα αποτελούσε μια κοινωνική συμφωνία, ίσως την πιο σημαντική απ’ όλες τις κοινωνικές συμφωνίες. Κάθε κοινωνία συμφωνούσε στην χρήση ενός συμβόλου το οποίο θα ήταν αποδεκτό από όλους ως συναλλακτικό μέσο και αυτό το σύμβολο θα αποτελούσε το νόμισμα της. Σε πολλούς πολιτισμούς η ποσότητα του χρήματος που υπήρχε και κυκλοφορούσε στην οικονομία, καθορίζονταν αλλά και περιορίζονταν από την διαθέσιμη ποσότητα χρυσού ή κάποιου άλλου πολύτιμου μετάλλου που υπήρχε. Οι δε τιμές των προϊόντων και των ανθρώπινων υπηρεσιών καθορίζονταν τόσο από την υπάρχουσα ποσότητα χρήματος όσο και από την πραγματική παραγωγή αγαθών, έτσι ώστε να επέλθει μια φυσική ισορροπία τιμών που να αντιστοιχεί στην προσφορά και στην ζήτηση. Σε εκείνες τις οικονομικές εποχές η αξία που προσέδιδαν οι άνθρωποι στο χρήμα έπρεπε να αντικατοπτρίζει αυτά που υπήρχαν, δηλαδή τα αγαθά που μπορούσαν να δημιουργήσουν, να παράγουν, ή να βρουν στην φύση…

Σταδιακά το χρήμα μετατράπηκε σε εμπόρευμα, σε ένα κερδοφόρο εμπόρευμα που όμως δεν τρώγεται, δεν πίνεται, δεν φοριέται και δεν παράγει ενέργεια… Το χρήμα άρχισε να γεννά κέρδος και το κέρδος χρήμα, και τελικά με κάποιον τρόπο «μαγικό» το χρήμα μετατράπηκε σε ένα προϊόν που αναπαράγει τον εαυτό του εκ’ του μηδενός. Σήμερα η ποσότητα του χρήματος δεν καθορίζεται από την ύπαρξη πολύτιμων μετάλλων ή από την προσφορά και ζήτηση αγαθών, δεν έχει δηλαδή κανένα υπαρκτό φυσικό αντίκρισμα. Σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς το διαθέσιμο «πραγματικό» και λογιστικό κεφάλαιο είναι περίπου 25 φορές μεγαλύτερο από την ετήσια παραγωγή του πλανήτη σε προϊόντα και υπηρεσίες και συνεχώς αυξάνεται… Το παγκόσμιο χρηματικό κεφάλαιο αποτελεί μια συνεχώς διογκούμενη φούσκα αξιών, την μεγαλύτερη σύγχρονη φούσκα αξιών της ανθρωπότητας. Η ποσότητα του χρήματος σήμερα, καθορίζεται αποκλειστικά από την ακόρεστη όρεξη των κερδοσκοπικών αρπακτικών του πλανήτη και από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό ιερατείο που απέκτησε την εξουσία να εκδίδει το χρήμα, δηλαδή από αυτό 2% του παγκόσμιου πληθυσμού που κατέχει πάνω από το 50% του παγκόσμιου πλούτου…

Όλο αυτό το φαινομενικά περίπλοκο οικονομικό σύστημα, είναι απλώς ένα παιχνίδι εξουσίας της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ και δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ονομάζουμε πραγματική οικονομία, με τις πραγματικές δηλαδή παραγωγικές και δημιουργικές δυνατότητες της παγκόσμιας κοινωνίας, που έχουν σαν στόχο να καλύψουν τις ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες. Ζούμε εδώ και αρκετό καιρό το εξελικτικό στάδιο της «οικονομίας» του Τζόγου. Η παγκόσμια «οικονομία» κινείται πλέον στην διάσταση του ελεγχόμενου παγκόσμιου τζόγου των χρηματαγορών, καθώς έχει πάψει προ πολλού καθορίζεται από τις παραγωγικές δυνατότητες της ανθρωπότητας και του πλανήτη. Και φυσικά όλο αυτό το παγκόσμιο πλασματικό χρηματικό κεφάλαιο κινείτε πλέον έξω από την σφαίρα της πραγματικής οικονομίας και των πραγματικών αξιών, στον κόσμο των λογιστικών εγγραφών, των χρεόγραφων και των άυλων χρηματοπιστωτικών τίτλων. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, αφού έτσι κ' αλλιώς οι λογιστικές εγγραφές κεφαλαίων και αξιών δεν έχουν πλέον καμία σχέση και κανένα αντίκρισμα με το πραγματικό παγκόσμιο Α.Ε.Π.

Το χρήμα ως κοινωνική συμφωνία εξακολουθεί να υφίσταται, ο σκοπός του όμως έχει πλέον εκτραπεί στα χέρια της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ… Από εργαλείο ανάπτυξης και δημιουργικότητας, έχει μετατραπεί σε εργαλείο καθυπόταξης και υποδούλωσης ολόκληρων λαών, με προφανή σκοπό την πιο στυγνή και απάνθρωπη εκμετάλλευση τους. Πλανώνται όσοι νομίζουν ότι με κάποιον τρόπο το χρηματικό κεφάλαιο θα εισρεύσει ξανά στην πραγματική οικονομία ως ένα εργαλείο ανάπτυξης της οικονομίας και της κοινωνίας. Δεν θα εισρεύσει χρήμα στην πραγματική οικονομία, τουλάχιστον όχι μέχρι να επιτευχθούν οι σκοποί της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ. Αν εισέρρεε χρήμα θα μπορούσε να επέλθει κάποιου είδους ισορροπία στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία, όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός της παγκόσμιας ελίτ. Σκοπός πλέον είναι η υφαρπαγή και ο έλεγχος των φυσικών πόρων ολόκληρων λαών, καθώς και η απόλυτη υποδούλωση ολόκληρων πληθυσμών μέσω της φτωχοποίησης τους.

Ολόκληροι λαοί σέρνονται ως έρμαια, για να θυσιαστούν στον βωμό της εξουσίας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού ιερατείου. Ορισμένοι λαοί μάλιστα (όπως π.χ. ο Ελληνικός...), όντας τελείως αποβλακωμένοι από την καθοδήγηση των πολιτικών μαριονεττών και της τρομοκρατικής προπαγάνδας ελεγχόμενων ΜΜΕ, ανεβαίνουν μοιρολατρικά στον παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό βωμό, ξεπουλώντας οικειοθελώς κάθε ίχνος ανθρώπινης, κοινωνικής, εθνικής, ή όποιας άλλης αξιοπρέπειας αντιλαμβάνεται κάποιος. Για ορισμένους κρετίνους, η διατήρηση του τυπωμένου συμβόλου κάποιας Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας επάνω στο χάρτινο νόμισμα που χρησιμοποιούν καθημερινά, αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα… ακόμα και αν αυτό το σύμβολο δεν έχει κανένα απολύτως φυσικό αντίκρισμα, ακόμη και αν το κόστος διατήρησης αυτού του συμβόλου μεταφράζεται σε ανθρώπινες ζωές και σε κοινωνική εξαθλίωση...

Όμως τι μας νοιάζουν εμάς όλα αυτά; Και ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε τα σύμβολα και θα αλλάξουμε την παγκόσμια πραγματικότητα; Όσο ακόμη δουλεύουμε, όσο ακόμη παίρνουμε ένα μισθουλάκο ή μια ψωροσύνταξη, πάλι καλά να λέμε… Το θέμα είναι να επιβιώνουμε και αν μπορούμε να περνάμε και καλά… Αλλά για να επιβιώνουμε πρέπει να εξακολουθούν να μας δανείζουν οι τοκογλύφοι με λογιστικές εγγραφές, ώστε να μπορούμε και μείς να τους πληρώνουμε με ιδρώτα και αίμα…

Όσο ακόμη βρίσκουμε στο ψυγείο μας πλαστικό φαγητό και όσο ακόμη μπορούμε να σκοτώνουμε την ώρα μας με το βλακώδες τηλεοπτικό πρόγραμμα της τηλεόρασης μας, όσο ακόμη μπορούμε να πουλάμε εξυπνάδα στο facebook και όσο ακόμη μπορούμε να παίζουμε με τα καινούργια τεχνολογικά gadgetάκια, όσο μπορούμε να πουλάμε γκομενηλίκια για να γαμήσουμε και για να γαμηθούμε, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχει πραγματική σημασία και τίποτα απ’ αυτά δεν χρειάζεται να αλλάξει…

Όσο ακόμη προλαβαίνουμε, ας φάμε, ας πιούμε και ας γαμηθούμε, γιατί η ζωή είναι μικρή…

Πρέπει να διατηρήσουμε με κάθε κόστος τους θεσμούς που φροντίζουν για την ιμιτασιόν ευτυχία μας… Προπάντων δεν πρέπει να χαλάσει με τίποτα αυτή η θαυμάσια κοινωνική συμφωνία της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, γιατί αυτή ακριβώς η συμφωνία αποτελεί το θεμέλιο του πολιτισμού μας που τόσο θαυμάζουμε και εμείς θέλουμε να είμαστε «πολιτισμένοι»…

Όλα βαίνουν καλώς… Αφήστε τα νερά να μπάζουν… Η ορχήστρα του «αβύθιστου» ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ πρέπει να παίζει τα μελωδικά κομμάτια της μέχρι την τελευταία ανάσα της, μέχρι το κουφάρι του πλοίου να πιάσει πάτο.