Κατανοώντας το Πλανητικό Παιχνίδι

Όλο και περισσότερο πλέον, αντιλαμβάνομαι πως ο κόσμος που ζούμε, είναι ένα διαδραστικό παιχνίδι. Το παιχνίδι αυτό, υπήρχε προτού αρχίσω να υπάρχω και θα συνεχίζει αφότου σταματήσω να υπάρχω, σε τούτο τον πλανήτη, ως προσωπικότητα με υλική μορφή. Ενδεχομένως, κάποιοι άλλοι πλανήτες μέσα στο σύμπαν, να αποτελούν το υπόβαθρο διαφορετικών παιχνιδιών, ή διαφορετικών επιπέδων του ίδιου παιχνιδιού.

Αν παρομοιάσω τον κόσμο μας με ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, τότε εμείς οι άνθρωποι είμαστε τα πιόνια που μετακινούνται πάνω στο υπόβαθρο του παιχνιδιού. Αν τον παρομοιάσω με ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, αποτελούμε τους χαρακτήρες που εμφανίζονται στην οθόνη, με την μορφή φωτεινών pixels. Εμείς, όπως και κάθε τι που μας περιβάλλει, συνθέτουμε το ποικιλόχρωμο σκηνικό, που προβάλλεται στην φωτεινή οθόνη, διαδραματίζοντας την πλοκή του πλανητικού παιχνιδιού. Είμαστε οι φευγαλέοι χαρακτήρες του παιχνιδιού, που δημιουργούνται για να εκτελέσουν στον σύντομο βίο τους, τα σενάρια του παιχνιδιού, κι ύστερα να σβήσουν από την πλανητική οθόνη, ώστε να τους διαδεχτούν νέα φωτεινά pixels, συνεχίζοντας την αέναη πλοκή και την διαδοχή των επιπέδων του.

Ποιες οντότητες στ’ αλήθεια έφτιαξαν αυτό το παιχνίδι και για ποιον σκοπό; Κάποιοι ονόμασαν αυτές τις οντότητες θεούς, ενώ κάποιοι τις ονόμασαν μοίρες και είπαν πως αυτές ορίζουν, τις ζωές των ανθρώπων. Εγώ θα τους αποκαλέσω απλά παίχτες, ή χειριστές του παιχνιδιού. Μιας και μιλάω για παιχνίδι, θεωρώ πως ο σκοπός του αρχίζει να γίνεται προφανής. Όπως όλα τα παιχνίδια, είναι φτιαγμένο για να διασκεδάζει τους παίχτες του. Ο σύντομος βίος μας, αποτελεί μέσο διασκέδασης των οντοτήτων που χειρίζονται το παιχνίδι, ακριβώς όπως προσφέρει διασκέδαση σε εμάς, το παίξιμο του τάβλι ή του σκάκι.

Η φιλοσοφία του παιχνιδιού, υπαγορεύει την δημιουργία πάμπολλων αντίπαλων ομάδων και κοινωνικών τάξεων, καθώς και την διαμόρφωση ρόλων, που βασίζονται στη λογική της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, της διαίρεσης, της ανισότητας, της αντιπαλότητας και του ανταγωνισμού. Οι χειριστές του παιχνιδιού βοήθησαν τους ανθρώπους να δημιουργήσουν εκατοντάδες διαφορετικές ιδεολογίες, που βασίζονται σε αντικρουόμενα φιλοσοφικά, θρησκευτικά και πολιτικά θεμέλια, ώστε οι άνθρωποι να ταυτοποιούνται, να διαχωρίζονται και να αντιπαλεύονται με βάση αυτές, κι οι ρόλοι τους να αποκτήσουν υπόσταση. Όλοι οι άνθρωποι, από μικρή ηλικία, καλούνται να ενταχθούν σε κάποια ιδεολογία και να επιδιώξουν με πάθος την επικράτηση της, έναντι όλων των υπολοίπων ιδεών. Οι παίχτες φρόντισαν να δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε το κάθε διαφορετικό ιδεολόγημα να φαντάζει στιβαρό κι αληθοφανές, σε όσους ανθρώπους το ενστερνίζονται. Οι παίχτες έβαλαν επίσης μέσα στο σενάριο του παιχνιδιού το χρήμα, το οποίο θα διαμόρφωνε κατά κύριο λόγο τις σχέσεις των ανθρώπων, τους ρόλους τους, τις θέσεις τους, την πλοκή και την εξέλιξη του παιχνιδιού.

Έχοντας δημιουργηθεί αυτό το υπόβαθρο, το λογισμικό του παιχνιδιού, αποδίδει σε καθέναν από εμάς, διάφορους ρόλους, κι εμείς υπακούοντας στον γονιδιακό προγραμματισμό μας, εκτελούμε την πληθώρα των σεναρίων που ορίζουν οι ρόλοι μας. Οι άνθρωποι εντασσόμενοι μέσα στο σύστημα του παιχνιδιού, αναπαράγονται και συνάμα αναπαράγουν σε διάφορες παραλλαγές, τις ίδιες καταστάσεις, τα ίδια προβλήματα, τα ίδια στερεότυπα, το ίδιο κοινωνικό μοτίβο. Η ιστορία κάνει κύκλους... Άνθρωποι εφήμεροι, γεννιούνται και πεθαίνουν, έρχονται και παρέρχονται, όμως το μοτίβο του παιχνιδιού παραμένει σταθερό, κι οι ρόλοι τους, αποδίδονται ξανά και ξανά, στους νέους αναλώσιμους χαρακτήρες που θα τους υποδυθούν.

Σε κάποιους ανθρώπους αποδίδεται ο ρόλος του εξουσιαστή και σε άλλους ο ρόλος του εξουσιαζόμενου. Σε κάποιους αποδίδεται ο ρόλος του αφέντη και σε άλλους ο ρόλος του δούλου. Σε κάποιους ο ρόλος του στρατηγού και σε άλλους ο ρόλος του στρατιώτη. Σε κάποιους ο ρόλος του θύτη και σε άλλους ο ρόλος του θύματος. Σε κάποιους ο ρόλος του καλότυχου και σε άλλους ο ρόλος του κακότυχου. Σε κάποιους ο ρόλος του πλούσιου και σε άλλους ο ρόλος του φτωχού. Σε κάποιους ο ρόλος του καλού και σε άλλους ο ρόλος του κακού. Σε κάποιους ο ρόλος του όμορφου και σε άλλους ο ρόλος του άσχημου. Σε κάποιους ο ρόλος του φιλεύσπλαχνου και σε άλλους ο ρόλος του βάναυσου. Σε κάποιους ο ρόλος του ιδιοκτήτη και σε άλλους ο ρόλος του επαίτη. Σε κάποιους ο ρόλος του ικανού και σε άλλους ο ρόλος του ανίκανου. Σε κάποιους ο ρόλος του σοφού και σε άλλους ο ρόλος του ηλίθιου. Σε κάποιους ο ρόλος του δασκάλου και σε άλλους ο ρόλος του μαθητή. Σε κάποιους ο ρόλος του κλέφτη και σε άλλους ο ρόλος του αστυνόμου. Σε κάποιους ο ρόλος του γιατρού και σε άλλους ο ρόλος του αρρώστου. Σε κάποιους ο ρόλος του ινδάλματος και σε άλλους ο ρόλος του οπαδού. Σε κάποιους ο ρόλος του αριστερού και σε άλλους ο ρόλος του δεξιού. Σε κάποιους ο ρόλος του υπαλλήλου και σε άλλους ο ρόλος του πελάτη. Σε κάποιους ο ρόλος του πωλητή και σε άλλους ο ρόλος του αγοραστή.

Οι ρόλοι, είναι πραγματικά αμέτρητοι, όπως αμέτρητα είναι και τα σενάρια που διαδραματίζει καθένας τους, διαμορφώνοντας όλοι μαζί, την πλοκή του πλανητικού παιχνιδιού. Ουσιαστικά, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το είδος και το πλήθος των ρόλων, που αποδίδονται ξεχωριστά στον καθένα μας, αφού όλοι είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια ουσία, κι αποτελούμε απλά αναλώσιμες προβολές ανθρώπινων χαρακτήρων. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία τι ρόλο υποδύεσαι μέσα στο παιχνίδι και ποια ιδεολογία φέρεις, εφόσον ότι και να υποδυθείς είσαι κομμάτι του παιχνιδιού. Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου, σαν ένα από τα playmobil κάποιου παιδιού. Άσχετα με τον ρόλο, που σου απέδωσε το παιδί για να παίξει, εσύ εξακολουθείς, να αποτελείς απλώς ένα παιχνίδι στα χέρια του.

Μέσα στην άγνοια, που μας διακατέχει για την πραγματικότητα, θεωρούμε τους εαυτούς μας ελεύθερους και αυτόβουλους. Η αλήθεια είναι πως όσο υποδυόμαστε τους ρόλους που μας απέδωσαν οι παίχτες, είμαστε τόσο ελεύθεροι και αυτόβουλοι, όσο κι ένα πιόνι στο σκάκι, ή ένα playmobil. Οι καταστάσεις που βιώνουμε, είναι πλήρως ελεγχόμενες και κατευθυνόμενες, απ' αυτούς που χειρίζονται το παιχνίδι και τις ζωές μας. Ο προγραμματισμός του παιχνιδιού, μας προσφέρει απλά ένα συγκεκριμένο εύρος αντιδράσεων, ανάλογα με τους ρόλους που μας έχουν αποδοθεί, κι αυτοί που μας χειρίζονται, περιμένουν να δουν τις αντιδράσεις μας και τα συναισθήματα μας, σε κάθε δεδομένο σενάριο που μας υποβάλουν. Οι οντότητες που μας χειρίζονται, διασκεδάζουν και τρέφονται, με τα συναισθήματα που δημιουργούνται σ' εμάς, από τις διάφορες καταστάσεις που διαδραματίζονται στην ζωή μας.

Ο παίχτης, δεν νοιάζεται για τις ατομικές ανάγκες των πιονιών, αλλά για την γενικότερη πλοκή του παιχνιδιού, που διαδραματίζεται μέσω του συνόλου των πιονιών. Αν βιώνεις την επιτυχία ή την αποτυχία στην ζωή σου, είναι γιατί αυτός που χειρίζεται την ύπαρξη σου επέλεξε αυτήν την συγκεκριμένη κατάσταση για εσένα. Αν η ζωή σου είναι λαμπερή κι υπέροχη, είναι γιατί αυτός που σε χειρίζεται θέλει να βιώσεις αυτήν την ζωή και δημιουργεί για 'σένα τις κατάλληλες συνθήκες, έτσι ώστε να εξελιχθεί το γενικότερο σενάριο, που διανοήθηκε για το παιχνίδι. Αν η ζωή σου είναι γεμάτη μόχθο και δυσκολίες, είναι γιατί αυτός που σε χειρίζεται θέλει να σε βλέπει να βιώνεις τέτοιες καταστάσεις, ώστε πάλι να εξελιχθεί το γενικότερο σενάριο που σκέφτηκε. Αν η ζωή σου μοιάζει με φάρσα, είναι όντως φάρσα. Στην προκειμένη περίπτωση σου κάνει φάρσα, αυτός που χειρίζεται την ύπαρξη σου και διασκεδάζει με τις αντιδράσεις και με τα συναισθήματα σου. Κάποιες συμπτώσεις στην ζωή και κάποιες καταστάσεις που συνεχώς επαναλαμβάνονται, παραείναι κραυγαλέες, για να θεωρηθούν απλά τυχαίες. Στην πραγματικότητα, τίποτα στην ζωή δεν συμβαίνει τυχαία. Κάθε «τυχαία» κατάσταση που βιώνεις στην ζωή σου, είναι απόλυτα κατευθυνόμενη, απ' τους παίχτες του παιχνιδιού.

Σε κάθε δεδομένη κατάσταση, αυτό που προσφέρεις ασυνείδητα στον χειριστή σου, είναι η πολύχρωμη αύρα των συναισθημάτων σου. Ο χειριστής σου διασκεδάζει και τρέφεται από τα συναισθήματα που σου δημιουργούνται. Σε κάποιες οντότητες αρέσουν τα ευχάριστα συναισθήματα, ενώ κάποιες άλλες οντότητες, διασκεδάζουν δημιουργώντας δυσάρεστα συναισθήματα. Μπορείς να το αντιληφθείς καλύτερα αυτό, αν αναλογιστείς ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους σινεφίλ. Κάποιοι προτιμούν φιλμ με ανάλαφρο σενάριο, κάποιοι προτιμούν φιλμ με ιστορίες αγάπης κι έρωτα, κάποιοι προτιμούν δραματικά φιλμ, κάποιοι προτιμούν κωμωδίες, κάποιοι προτιμούν περιπέτειες, κάποιοι προτιμούν πολεμικά έπη και κάποιοι άλλοι προτιμούν τρομακτικά θρίλερ.

Αν όντως συμβαίνουν έτσι τα πράγματα, αν όντως αυτό που βιώνουμε είναι απλά ένα παιχνίδι, του οποίου όλοι εμείς, αποτελούμε απλώς τα πιόνια, ίσως αρχίσεις να αναρωτιέσαι τι νόημα έχει για σένα η συμμετοχή σου σε αυτό; Αν δεχτούμε πως αυτό που βιώνεις είναι ένα παιχνίδι και πως εσύ άσχετα με τον ρόλο σου, είσαι απλώς ένα από τα αναλώσιμα πιόνια του παιχνιδιού, που εκτελεί τις κινήσεις που του υπαγορεύουν οι παίχτες, τότε αυτό το παιχνίδι δεν έχει κανένα νόημα για σένα, ακριβώς όπως η ύπαρξη ενός πιονιού, δεν έχει νόημα για το ίδιο το πιόνι, παρά για τον παίχτη που το χειρίζεται. Η παροδική σου ύπαρξη εξυπηρετεί απλά την διαιώνιση του παιχνιδιού και την διασκέδαση των παιχτών του. Αφού τα πιόνια αναπαράγονται, αν εσύ αποχωρήσεις από το παιχνίδι (πεθαίνοντας), τότε οι παίχτες θα σε αντικαταστήσουν άμεσα, με κάποιο άλλο πιόνι. Αφού κάθε αναλώσιμο πιόνι αντικαθιστάται, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για το παιχνίδι, αν εσύ πεθάνεις σήμερα ή αν πεθάνεις μετά από 60 χρόνια. Έτσι κ’ αλλιώς, αν συγκρίνεις το μήκος της εφήμερης ζωής σου, με την αιωνιότητα, η ζωή σου μοιάζει μικρότερη κι από κλάσμα του δευτερολέπτου.

Όταν όμως αντικρίσεις την ζωή σου και τον κόσμο, μέσα απ' αυτό το πρίσμα επίγνωσης, τότε η συνείδηση σου, περνάει σ' ένα νέο επίπεδο αντίληψης, που υπερβαίνει τον προγραμματισμό της κατασκευής σου. Κι ενώ δεν μπορείς καταργήσεις το παιχνίδι, ή να αλλάξεις τους κανόνες του, αρχίζεις παρόλα αυτά, να αναθεωρείς την θέση σου, μέσα σ' αυτό και τους ρόλους που επωμίζεσαι. Αρχίζεις να λειτουργείς έχοντας επίγνωση και συνείδηση, του πραγματικού σου ρόλου, σ' αυτόν τον κόσμο.

Έχοντας αυτήν την επίγνωση, εμπλέκεσαι πλέον όλο και λιγότερο, στο πεδίο της ατέρμονης αντιπαλότητας και του ανταγωνισμού των πιονιών, αποστασιοποιούμενος όλο και περισσότερο απ' το συνονθύλευμα των αντίπαλων κοινωνικών φατριών, μιας και γνωρίζεις ότι αυτό το σκηνικό εξυπηρετεί τελικά μόνο τους παίχτες του παιχνιδιού. Σταματάς να λειτουργείς με γνώμονα τις κοινωνικές συμβάσεις και τις επιταγές που ορίζουν οι νόρμες του παιχνιδιού, κι αρχίζεις να αναζητάς εκείνα τα θέλω, που ικανοποιούν την βαθύτερη πνευματική σου υπόσταση. Αρχίζεις πια να λειτουργείς περισσότερο στο πεδίο της πνευματικής και ηθικής καλλιέργειας. Κυρίως αρχίζεις να αναλαμβάνεις την απόλυτη ευθύνη, του συναισθηματικού σου κόσμου. Αρχίζεις να ελέγχεις τον συναισθηματικό σου κόσμο, αντί να ελέγχεσαι από αυτόν. Είσαι πλέον προσεκτικός με τα συναισθήματα που επιτρέπεις να δημιουργούνται μέσα σου, καθώς γνωρίζεις πως κάποιες οντότητες προσπαθούν εσκεμμένα να σου τα δημιουργήσουν, επειδή τρέφονται και διασκεδάζουν απ' αυτά που εσύ συναισθάνεσαι. Όταν κατανοείς την ουσία του παιχνιδιού, διώχνεις από μέσα σου κάθε μορφή φόβου, καθώς αντιλαμβάνεσαι πια πως είναι μάταιο να φοβάσαι οτιδήποτε. Και παρόλο που ξέρεις, πως δεν μπορείς να εμποδίσεις αυτές τις οντότητες, απ' το να σε παρακολουθούν και να τρέφονται από τα συναισθήματα σου, αρχίζεις να επιλέγεις εσύ, τα συναισθήματα που θα επιτρέπεις να δημιουργούνται μέσα σου και θα τα βιώνεις πρωτίστως για εσένα. Θα απολαμβάνεις την εφήμερη ζωή σου, προσφέροντας συνειδητά τα συναισθήματα σου, εκεί όπου εσύ επιλέγεις.

Όταν καταφέρεις να αντικρίσεις τον κόσμο, μέσα απ, αυτό το πρίσμα, που σου δείχνει τι πραγματικά συμβαίνει σε τούτον τον πλανήτη, τότε αρχίζεις να μεταμορφώνεσαι. Όταν αρχίσεις να γίνεσαι κύριος του συναισθηματικού σου κόσμου, τότε πια και οι παίχτες σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Καθώς αρχίζεις να ορίζεις και να διαμορφώνεις το περιβάλλον σου, με την δική σου συνείδηση, παύεις πια να ορίζεσαι και να μετακινείσαι σαν άβουλο πιόνι των παιχτών, ως έρμαιο της θέλησης τους. Το σημαντικότερο είναι πως αρχίζεις πλέον να έλκεις στην ζωή σου τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που επιθυμείς πραγματικά να βιώσεις. Από απλό αντικείμενο παρατήρησης, μεταλλάσσεσαι πλέον σε παρατηρητή του κόσμου. Τότε είναι η στιγμή, που αρχίζεις να μεταμορφώνεσαι, από πιόνι του παιχνιδιού, σε παίχτη και μαζί με εσένα, αρχίζει να μεταμορφώνεται το παιχνίδι, κι όλος ο κόσμος…